شاخص روابط خانواده (IFR)

شاخص روابط خانواده شدت مشکلاتی را می‌سنجد که یک عضو، در رابطه با خانواده به‌عنوان یک کل، گزارش می‌کند. نمرهٔ بالاتر یعنی مشکلات بیشتری علامت خورده است، نه اینکه خانواده بهتر یا بدتر «هست» به معنای یک حکم. این ابزار برای برچسب زدن به پدر، مادر یا همسر ساخته نشده و روایت یک عضو، روایت بقیهٔ خانه را باطل نمی‌کند.

این پرسشنامه را والتر هادسون در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد تا میزان مشکلات روابط خانواده را بسنجد. متن فارسی اینجا ترجمهٔ وفادار گویه‌های انگلیسی است. یک بررسی روان‌سنجی فارسی در دانش‌آموزان دبیرستانی گزارش شده، اما گویه‌های همان بررسی در منابع باز در دسترس نبود؛ پس این جمله‌ها همان ترجمهٔ وفادارند، نه رونوشت آن نسخه، و کارایی آن بررسی به این متن منتقل نمی‌شود.

هدف این گزارش، بازخوردی خوانا دربارهٔ بسامد تنش یا هماهنگی گزارش‌شده در خانواده است تا اگر امن باشد گام کوچک بعدی روشن‌تر شود. آرامش پایدار و جلوگیری از بحران وعدهٔ این ابزار نیست. نمره فقط می‌گوید در این پاسخ‌ها مشکلات چقدر پررنگ دیده‌شده‌اند.

ابزار یک نمرهٔ کلی دارد و هر ۲۵ گویه به همان نمره می‌روند. خرده‌مقیاس جداگانه‌ای در فرم منتشرشده نیست. دوازده گویهٔ مثبت وارونه می‌شوند تا جهت همه به سمت مشکلات باشد. مقایسه با دورهٔ قبلی فقط وقتی معنا دارد که بعداً دوباره پاسخ دهید. این فرم به‌خودی‌خود تغییر را اندازه‌گیری نمی‌کند و برای متخصص جایگزین مصاحبه نیست. نمرهٔ کل همان شدت مشکلات گزارش‌شده است، نه رتبهٔ سلامت خانواده و نه یک برچسب.

گزارش را به‌عنوان یک خوانش از پاسخ‌های خودتان ببینید، نه برنامهٔ اصلاح خانواده. پیشنهادها را فقط اگر در خانه احساس امنیت می‌کنید امتحان کنید. اگر گفت‌وگو ممکن است خطر بسازد، همان بخش ایمنی را ملاک بگیرید و تمرین تعارض را کنار بگذارید.

نمره یک میانگین تبدیل‌شده از ۰٫۰۰ تا ۱۰۰٫۰۰ است و عدد بالاتر یعنی مشکلات بیشتر. از ۰٫۰۰ تا ۲۹٫۹۹ زیر خط غربالگری نبود مشکل معنادار است، از ۳۰٫۰۰ تا ۶۹٫۹۹ خوانش مشکل معنادار است، و از ۷۰٫۰۰ تا ۱۰۰٫۰۰ خوانش تنش شدید است. این خط‌ها از مطالعهٔ نویسندگان آمده‌اند و تشخیص یک اختلال نیستند. نزدیکی به هر خط، منطقهٔ احتیاط است نه مرز قطعی سرنوشت خانواده. خوانش را با عدد چاپ‌شده کنار نمره تطبیق دهید.

این گزارش ارزیابی تشخیصی نیست. حال همان روز، استرس گذرا و معنای گویه‌ها در فرهنگ خانواده می‌تواند نمره را جابه‌جا کند. برای تصمیم‌های مهم زندگی، از جمله امنیت افراد خانه، به یک متخصص حضوری مراجعه کنید. این متن جای آن جلسه را نمی‌گیرد.

کنار ابزارهای استرس فردی یا رابطهٔ نزدیک، این نمره فقط یک قطعه از تصویر است. ترکیب چند پرسشنامه برنامهٔ درمان نمی‌سازد و فرض نمی‌کند پاسخ‌دهنده همسر، والد یا فرزند کسی باشد. اگر نتایج با هم نمی‌خوانند، مصاحبهٔ حضوری مهم‌تر از میانگین گرفتن آن‌هاست.

اگر الگوی خانه عوض شد یا کمکی بیرون از خانه شروع شد، می‌توانید بعداً دوباره پاسخ دهید تا ببینید بسامد گزارش‌شده فرق کرده یا نه. فاصلهٔ ثابت و رسمی برای تکرار در فرم اصلی تعیین نشده است. تغییر نمره به‌تنهایی موفقیت یا شکست تلاش شما را ثابت نمی‌کند.

شکل خانواده، نحوهٔ ابراز ناراحتی و معنای بحث در فرهنگ‌ها یکی نیست. نتیجه را در بستر خانهٔ خودتان بخوانید، نه با تصویر یک خانوادهٔ فرضی. تفاوت نسلی را هم در نظر بگیرید و از این نمره برای سرزنش یک نسل یا یک نقش استفاده نکنید.

این گزارش جای درمان یا مشاورهٔ تخصصی را نمی‌گیرد و برای تصمیم فردی ضمانت ندارد. اگر بحران حاد است، با اورژانس ۱۱۵ یا اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیرید و اقدام شتاب‌زده‌ای را که امنیت کسی را کمتر می‌کند انجام ندهید.