تست پدیده ایمپاستر کلانس (CIPS) | ارزیابی احساس فریبکاری و خودتردیدی

تست پدیده ایمپاستر کلانس (Clance Impostor Phenomenon Scale یا CIPS) مقیاس پراستناد سنجش پدیده ایمپاستر است؛ سازه‌ای که پائولین رز کلانس و سوزان آیمز در ۱۹۷۸ معرفی کردند. با وجود شواهد عینی موفقیت، فرد ممکن است موفقیت را به شانس نسبت دهد، دستاورد را درونی نکند و از «افشا شدن» بترسد. روی پلتفرم دکتر مانی رفیعی به‌عنوان مقیاس پژوهشی–خودشناسی ارائه می‌شود و ابزار تشخیص اختلال بالینی نیست.

۲۰ گویه روی طیف پنج‌درجه‌ای از «اصلاً درست نیست» تا «خیلی درست است». حدود ۸ دقیقه زمان می‌برد. بر اساس احساس و رفتار معمول خود پاسخ دهید، نه آنچه فکر می‌کنید باید باشید.

نمرهٔ کل معمولاً بین ۲۰ تا ۱۰۰ است. گزارش شدت کلی را با دامنه‌های تفسیری نشان می‌دهد (حدود ۴۰ یا کمتر خفیف؛ ۴۱–۶۰ متوسط؛ ۶۱–۸۰ شدید؛ بیش از ۸۰ بسیار شدید). گویه‌ها سه مضمون مرتبط را پوشش می‌دهند: احساس فریبکاری، ناتوانی در درونی‌سازی موفقیت، و ترس از افشا شدن. نتیجه تشخیص روان‌پزشکی نیست.

مناسب کسانی که با خودتردیدی پنهان یا اضطراب عملکرد درگیرند؛ افراد موفق که موفقیت را «شانس» می‌دانند؛ دانشجویان و حرفه‌ای‌ها در مسیر خودشناسی؛ و مشاوران/پژوهشگرانی که به سنجش سازهٔ ایمپاستر نیاز دارند.

اولین پاسخی که به ذهنتان می‌رسد معمولاً دقیق‌تر است. هیچ گویه‌ای را بی‌پاسخ نگذارید.